Współwina w rozkładzie pożycia małżeńskiego

Wyrok
Sądu Najwyższego – Izba Cywilna
z dnia 10 listopada 1999 r.
I CKN 233/98

Teza

W razie obustronnych zawinień niedopuszczalna jest „kompensata” wzajemnych przewinień, a KRO nie odróżnia winy „większej” i „mniejszej”, a małżonka, który zawinił jedną z wielu przyczyn rozkładu, należy uznać za współwinnego, choćby nawet wina drugiego małżonka w spowodowaniu innych przyczyn rozkładu była cięższa. Gdyby nawet uznać, że niewłaściwe zachowanie pozwanej polegające na wyzywaniu powoda spowodowane zostało znieważeniem przez powoda i uderzeniem jej, to jednak fakt kontaktu pozwanej z innym mężczyzną i niewłaściwe gospodarowanie przez pozwaną pieniędzmi otrzymanymi od powoda nie może stanowić reakcji na nieodpowiednie zachowanie powoda i to reakcji usprawiedliwionej. Reakcją będzie dany czyn tylko wówczas, gdy stanowi bezpośrednią odpowiedź małżonka pokrzywdzonego na zachowanie się drugiego i rodzaj tej odpowiedzi wiąże się z rodzajem nieodpowiedniego zachowania małżonka drugiego.

Źródło: Legalis