Stosowanie dozoru elektronicznego – zakreślanie granic swobody poruszania się skazanego

Postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 5 listopada 2010 r.
II AKzw 1081/10

Teza

Sąd Okręgowy wystarczająco uwzględnił rzeczywiste potrzeby oddalania się skazanego z miejsca stałego zamieszkania, a to dla wykonywania pracy bądź praktyk religijnych. Nie jest uzasadnione poszerzanie granic swobody skazanego, a to na korzystanie z fryzjera czy stomatologa, na większe zakupy i na zajęcia kulturalno-oświatowe. Zatracałoby to cele dozoru elektronicznego, a to oddziaływanie na skazanego oraz kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Stosowanie SDE nie tworzy po stronie skazanego żadnych praw podmiotowych, a jest tylko formą zastępczą dla pozbawienia go wolności.

– KZS 2010 nr 12, poz. 51, KZS 2012 nr 3A, poz. 730
– Ustawa o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, Art. 6

Źrodło: Legalis