Przesłanki odpowiedzialności karnej za oszustwo

Postanowienie
Sądu Najwyższego – Izba Karna
z dnia 21 stycznia 2009 r.
II KK 200/08

Teza

Dla oceny, czy skazany swoim zachowaniem wyczerpał znamiona art. 286 § 1 KK, żadnego znaczenia nie mają cywilnoprawne kwestie związane z działalnością osoby prawnej, osobami uprawnionymi do jej reprezentacji, ważnością zawartej umowy, z prawidłowością jej zawarcia itp. Z punktu widzenia odpowiedzialności karnej skazanego istotne jest natomiast to, że pokrzywdzony został doprowadzony do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem na skutek wprowadzenia go w błąd przez skazanego i niezależnie od funkcji, jaką ten ostatni wówczas w spółce pełnił, to wyłącznie jego fałszywe zapewnienia o niezwłocznej zapłacie za wykonaną usługę spowodowały, że pokrzywdzony jej wykonania się podjął i w konsekwencji – wobec niezapłacenia, zgodnie z ustaleniami, należności za jej wykonanie – został oszukany w rozumieniu art. 286 § 1 KK.

Źródło: Legalis