Znamiona przestępstwa groźby karalnej

Wyrok
Sądu Najwyższego – Izba Karna
z dnia 3 kwietnia 2008 r.
IV KK 471/07

Teza

1. Zbyt bliskie podjeżdżanie do pokrzywdzonych z jednoczesnym zwiększaniem obrotów silnika, gwałtowne hamowanie lub przyśpieszanie oraz robienie tzw. kółek w pobliżu dzieci nie było normalnym zachowaniem uczestnika ruchu drogowego, ale – realizowaniem znamion groźby w rozumieniu art. 190 § 1 KK, tj. zapowiedzi popełnienia przestępstwa (uszkodzenia ciała) na szkodę adresata.

2. W skład znamion tego przestępstwa (art. 190 § 1 KK) nie wchodzi istnienie zamiaru spełnienia groźby ani nawet nie jest konieczne obiektywne niebezpieczeństwo realizacji groźby. Sprawca może nie chcieć spełnienia groźby. Istotne jest, aby zagrożony nie wiedział o tym. Nie wchodziła również w rachubę groźba dla żartu, czyli tylko “postraszenie” pokrzywdzonych (…), skoro powstała u nich uzasadniona obawa jej spełnienia.

Źródło: Legalis