Aktualności
Zachowanie granic aktu oskarżenia w wyroku sądowym
13.07.2011
Zachowanie granic aktu oskarżenia w wyroku sądowym
W wyroku SN z dnia 2 marca 2011r. (sygn. alt III KK 366/10) wskazał jakie elementu decydują o tożsamości zdarzenia zarzucanego oskarżonemu w akcie oskarżenia i przypisanego następnie w wyroku skazującym.
Sąd Najwyższy wskazał, że decydujące znaczenie ma tożsamość zdarzenia historycznego obejmującego opisane w skardze oskarżyciela publicznego zdarzenie faktyczne.
W ramach tego zdarzenia historycznego sąd rozstrzygający sprawę może dokonać innych ustaleń faktycznych lub nadać inną kwalifikację prawną czynu, przy czym mimo różnic w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy - według rozsądnej życiowej oceny musi być uznane za to same zdarzenie faktyczne.
III KK 366/10– wyrok z dnia 2 marca 2011 r.
O tym, czy sąd orzekł w wyroku skazującym w granicach aktu oskarżenia decyduje tożsamość zdarzenia historycznego zarzucanego w skardze i przypisanego w wyroku. Znaczenie określenia „zdarzenie historyczne” obejmuje opisane w skardze zdarzenie faktyczne. Zdarzenie historyczne to pojęcie o szerszym znaczeniu niż pojęcie „czynu” oskarżonego, polegającego na jego działaniu lub zaniechaniu. Sąd może zatem inaczej, w porównaniu z twierdzeniami oskarżyciela, w akcie oskarżenia dokonać ustaleń w sprawie, nadać inną kwalifikację prawną stosowną do ustalonego stanu faktycznego, który może być niezgodny z twierdzeniami oskarżyciela. Identyczność czynu jest wyłączona, jeżeli w porównywalnych jego określeniach zachodzą tak istotne różnice, że
według rozsądnej życiowej oceny nie można ich uznać za określenia tego samego zdarzenia faktycznego.
Źródło: Biuletyn SN nr 6/2011